Petonets y petoniños que me manda la Mª Àngels, muy ávida ella de fusión :o)
Y muy ávida yo (nosotras en realidad, que sin mi Singala del alma esto no va...) de fusiones múltiples y de aperturas de cerebros (y un poco por provocar, ¿para qué negarlo?) andamos mirando a quién se le puede colar el proyecto de la edición catalán-gallego de los cuentos finalistas del concurso de Fedecata (por lo menos de los que eran originalmente en catalán, uno de Rosa Jové y dos de Mª Àngels)... a quién, y cómo, y por qué, y para qué... y mientras tanto seguimos con nuestro cuento de la lechera particular...
sábado, 29 de septiembre de 2007
El cuento de la lechera
Tengo que dormir
Tengo sueño atrasado (y dice Estivill que el sueño no se recupera)... me falla la cabeza y el cuerpo, y es que no sé acostarme antes...
miércoles, 26 de septiembre de 2007
Catalunya

Pues parece que he sido abducida por Cataluña y últimamente no recibo más que petonets por todas partes... me han ofrecido un piso en Castelldefels 15 días en agosto y ahora mismo tengo la cabeza llena de hipotéticos cuentos en ediciones bilingües catalán-gallego... he conocido a la Inma Marcos, a la Ana Morales y a la Neus Querol, y a la Mª Àngels Claramunt... sé poner "la" delante de los nombres y... todo me suena como tú... és maca l'Eva :o)
T'estimo Eva.
martes, 25 de septiembre de 2007
Euskadi
Creo que los vínculos emocionales son fabulaciones que nos hacen sentir (bien/mal/tristes/contentos es un detalle sin importancia).
Viajando yo sola en tren desde Miranda a Pamplona sentí que sea lo que sea lo que me une a Euskadi es mucho más que el lauburu que llevo al cuello, algo que me abraza por dentro.
martes, 18 de septiembre de 2007
Nada que no se coma y se cague

Este verano en plena crisis de no quepo en mí, no quepo en mi casa, no quepo en mi vida decidí que no iba a comprar más libros, ni más objetos decorativos, ni... decidí que no iba a comprar nada que no se pueda comer y cagar... al día siguiente fuimos a Atapuerca y me compré una reproducción en resina sintética (puagh, ni siquiera es de barro) de la Venus de Willendorf que permanece en la guantera del coche recordándome: "nada que no se coma y se cague..."
Cuento cosas de: mimierda
domingo, 16 de septiembre de 2007
Viajar en tren

Pues parece que lo que antes era una forma habitual de desplazamiento ahora se ha convertido en una actividad exótica que compartir con los niños... tengo varias amigas en Lugo que han venido o quieren venir a Monforte en tren para que sus niños tengan esa experiencia, pero más curioso es el caso de Xan que, a pesar de haber venido ya en una ocasión en tren desde Miranda, es él mismo el que reclama un viaje en tren (y añade algo así como "con capacidad para recordarlo").
Cuento cosas de: xan
viernes, 14 de septiembre de 2007
Unha boa nova (2)
No sabes la alegría que me ha dado que la madre de Iago haya apoyado mi reivindicación anual de lectura-escritura en gallego... "estoy de acuerdo, Iago llegó al colegio siendo galegofalante y ahora habla castellano"... buffff, por fin, no estoy sola :o)
No sé si tengo un ataque de optimismo pero hoy he asistido a dos reuniones casi simultáneas en las que me ha parecido que el cole de Xan y Sabela se parece un pelín más al cole que me gustaría que fuese y un poco menos al que conocí hace cuatro años...
jueves, 13 de septiembre de 2007
Unha boa nova

Pois esta entrada do blog merece estar en galego así que coa venia...
as fichas novas da Sabela están en galego...
un pequeno paso para o home, un gran salto para ninguén :o)
Cuento cosas de: sabela
lunes, 10 de septiembre de 2007
Embarazos 2000
Iba a contarte que no consigo recordar la fecha de nacimiento de Gemma pero San Google me la ha chivado a la primera (y aún llegaré a tiempo :o))
Estaba en la cama de Sabela intentando recordar y en esa especie de realidad alternativa de medio dormirse pensaba en nosotras dos embarazadas a la vez, entre todas las mujeres que estuvieron embarazadas esos meses... y no nos conocíamos... ¡qué rara es la vida...!
Cuento cosas de: eva
jueves, 6 de septiembre de 2007
El factor oxígeno

Nacho me contó en cierta ocasión que no le gustaban las pelis de astronautas por lo que el llamaba "el factor oxígeno", le resultaban asfixiantes... y yo me acuerdo muchas veces del factor oxígeno, cuando vamos de viaje por medio de Castilla y pienso cómo será vivir en un pueblo de esos, a veces cuando miro alrededor en mi casa y veo todo fuera de lugar repartido aleatoriamente por suelo y muebles, a veces cuando miro en mi interior... muchas de esas veces tengo que salir a las escaleras y respirar hondo...
Cuento cosas de: el factor oxígeno, mimierda
miércoles, 5 de septiembre de 2007
Ikea
Cuando empezabas a usar el coche recuerdo que me contaste que habías llevado a tus niños a Ikea... llevo un puñado de días montando mesas y estanterías y mientras lo hago me imagino a tus niños corriendo entre los juguetes y probando las sillas/mesas/camas/armarios...
A ver si acabo y te desdesatiendo.
Cuento cosas de: eva
lunes, 3 de septiembre de 2007
Aivou Simpson

Parece ser que si yo fuera un personaje de los Simpson sería así...
y me parece a mí que salgo ganando en dibujo animado, a pesar de la ictericia.