Siempre me ha dado miedo probar ciertas cosas porque sé de mi capacidad para engancharme a cualquier cosa que pruebe, decía de mí misma que si un día me da por chupar paredes me pongo a chupar paredes como una loca. Y pasa la vida y sigo comprobando que es verdad, soy una persona compulsiva, que cuando empieza a hacer algo no sabe parar (hasta que paro en seco).
Carlos tenía un jersey viejo para tirar y yo decidí deshacerlo y conservar la lana, ahora hago ositos y más ositos de ganchillo... hasta que pare. Parece que sigo con el alma inútil.
3 comentarios:
Non será cansancio vulgar? ;)
Cámbioche un oso deses por un libro. Se aceptas o cambio, avísame ao correo.
Bicosss
Aceptado e avisado... e xa empezo a pensar que non é cansazo vulgar, como pouco cansazo extraordinario :o)
Que guai, emereci, ti escribes libros compulsivamente? ;-D Dende logo mola moito o teu intercambio, tanto coma os seus osiños... é que a condenada como non se vai enganchar se o fai todo tan rematadamente ben!
Será asquerosa a tía? :-P Tes que facer algo e que che quede un churro para non engancharte, aí está o truco.
Publicar un comentario